Alveo w walce z Biegunką

Nie ma chyba osoby, która przynajmniej raz w życiu nie doświadczyłaby uciążliwych objawów biegunki. Niektórzy borykają się z tą przykrą dolegliwością niemal na co dzień, bowiem jest to jeden z podstawowych objawów bardzo wielu nieprawidłowości w pracy organizmu i również jeden z pierwszych objawów groźniejszych schorzeń, które zaczynają się w nim rozwijać.

Biegunką nazywane jest każde znaczne odchylenie od normy polegające na zwiększeniu ilości stolca i/lub częstotliwości wypróżnień oraz zmiana konsystencji stolca na półpłynna lub płynną. Powodem pojawienia się takich zaburzeń jest wywołanie reakcji obronnej organizmu, spowodowanej atakiem toksycznych substancji lub zaburzenie wchłaniania w jelitach, spowodowane zwykle chorobą wewnętrzną. W pierwszym przypadku organizm przyspiesza perystaltykę jelit i proces wydalania po to, aby zalegające w jelitach toksyny jak najszybciej usunąć na zewnątrz i w wyniku tego zarówno substancje odżywcze jak i woda nie zdążają się dostatecznie wchłonąć, w drugim zaś – w wyniku różnych schorzeń praca jelit jest na tyle nieefektywna, że nie są one w stanie wchłonąć dostatecznych ilości wody oraz innych substancji odżywczych.

Najczęstszą przyczyną pojawienia się biegunki jest:

  • stres – długotrwały (spowodowany np. doznawaną przemocą fizyczną lub psychiczną) oraz krótkotrwały (zdenerwowanie przed egzaminem czy ważnym wystąpieniem);
  • infekcje wirusowe (rotawirusy, norowirusy, adenowirusy i astrowirusy), pasożytnicze (pierwotniaki, pasożyty jelitowe) i bakteryjne (szczepy Escherichia Coli, Campylobacter, Shigella, Salmonella, Aeromonas, Plesiomonas, Vibrio);
  • niewłaściwa dieta – w szczególności nieuwzględniająca nietolerancji niektórych składników, np. nietolerancja laktozy (czyli mleka krowiego), alergie pokarmowe wszelkiego typu;
  • zakażenia jelitowe;
  • niektóre leki – najczęściej antybiotyki, leki z grupy antyarytmicznych i hipotensyjnych, cytostatyki, inhibitory pompy protonowej i leki zobojętniające kwas solny, hormony tarczycy i leki przeczyszczające zażyte w nadmiarze ;
  • zatrucie substancjami chemicznymi – alkohol etylowy, arszenik etc.;
  • zatrucie toksynami – grzyby trujące, środki owadobójcze;
  • niedostosowanie flory bakteryjnej jelit do czynników atakujących ją podczas pobytu w krajach egzotycznych – tzw. biegunka podróżnych;
  • celiaklia (nietolerancja glutenu);
  • cukrzyca;
  • zespół złego trawienia;
  • zapalenie jelit;
  • choroba Leśniowskiego-Crohna;
  • rak okrężnicy;
  • nadczynność tarczycy;
  • niewydolność nerek lub wątroby.

Trzeba nadmienić, że to tylko niektóre przyczyny pojawienia się i utrzymywania biegunki. Pewna część spośród wymienionych wyżej okoliczności nie stanowi poważniejszego, długofalowego zagrożenia dla zdrowia, dlatego z powodzeniem można próbować zaradzić objawom biegunki domowymi sposobami. W takich przypadkach sprawdzają się następujące metody:

  • nawadnianie – wodą lub niesłodzoną herbatą czarną, jednak najlepiej nawadniać za pomocą środków zawierających elektrolity wypłukiwane z organizmu w czasie biegunki – sód, potas, chlor;
  • lekkostrawna dieta – zwykle bogata w kleiste potrawy, np. kleik ryżowy z marchewką, grysik etc.;
  • stosowanie leków absorpcyjnych (m.in. węgiel aktywny) – czyli wiążących z jelit różne substancje szkodliwe (toksyny, bakterie, leki, gazy jelitowe, produkty gnilne), rozkurczowych lub modyfikujących nieprawidłową motorykę przewodu pokarmowego (wśród nich m.in. zawierające loperamid), czyli powodujących spowolnienie pracy jelit, aby umożliwić lepsze wchłonięcie wody i strawienie pokarmów;
  • zapobieganie możliwości wystąpienia biegunki lub znacznie zmniejszanie jej intensywności i czasu trwania poprzez stosowanie naturalnych suplementów ziołowych.

Od pewnego czasu mówi się powszechnie o tym, że właściwa dieta oraz rozważna suplementacja są podstawą profilaktyki wielu schorzeń – w szczególności dotyczy to występowania biegunek ostrych. Zarówno zrównoważone pod względem składników pożywienie, jak i wspomaganie organizmu dodatkowymi składnikami – głównie pochodzenia roślinnego, wpływają na poprawę pracy całego układu odpornościowego i trawiennego, których „awarie” odpowiadają m.in. za pojawienie się biegunek. Pośród dostępnych na rynku preparatów na szczególną uwagę zasługuje preparat Alveo – wieloskładnikowy preparat ziołowy oparty wyłącznie na naturalnych, nieuczulających wyciągach z roślin. W przypadku podatności na występowanie biegunki – zarówno u dorosłych jak i dzieci preparat Alveo działa profilaktycznie na wielu płaszczyznach. Jako preparat regulujący pracę układu pokarmowego znacznie ogranicza występowanie zaburzeń trawienia spowodowanych niektórymi nietolerancjami pokarmowymi czy niewielkimi ilościami substancji szkodliwych. Poprawiając pracę narządów wewnętrznych stymuluje je do lepszego metabolizowania poszczególnych substancji, ograniczając tym samym obciążenie jelit produktami wydalniczymi. Jednocześnie wspomaga jelita w szybkim i skutecznym usuwaniu wszelkich toksycznych substancji oraz produktów ubocznych naturalnej przemiany materii. Alveo działa również tonizująco i immunomodulująco, dzięki czemu zwiększa odporność całego organizmu na toksyczne oddziaływanie bakterii i wirusów. Wykazując działanie redukujące objawy stresu, tym samym redukuje możliwość występowania biegunek, jako bardzo częstego somatycznego objawu stresu.

Ponieważ biegunka może mieć różny charakter, różne są sposoby profilaktyki i postępowania w razie jej wystąpienia. Rozróżnia się biegunkę ostrą (pojawiąjącą się nagle i ustępującą w ciągu doby, a najdalej kilku dni), biegunkę długotrwałą (trwającą do dwóch tygodni) oraz biegunkę przewlekłą – będącą zwykle schorzeniem towarzyszącym innej chorobie lub będącej efektem stosowania leków przy schorzeniach przewlekłych.

Jeśli biegunka ma charakter krótkotrwały i wykazuje tendencje do tzw. samoograniczenia, wystarczy zastosować odpowiednią dietę i suplementację, pilnować systematycznego nawodnienia organizmu oraz okazjonalnie można zastosować środki redukujące objawy biegunki, m.in. węgiel aktywowany. W przypadku utrzymywania się objawów powyżej 1-2 dni można spodziewać się, że jest to biegunka długotrwała – wymaga ona konsultacji lekarskiej, bowiem może pojawić się zarówno niedożywienie spowodowane upośledzeniem wchłaniania substancji pokarmowych jak i duże ryzyko odwodnienia i zaburzenia gospodarki elektrolitowej. Biegunki przewlekłe, towarzyszące innym chorobom, bywają zwykle łagodzone lekami zapisywanymi przy konsultacji lekarskiej, związanej z podstawowym schorzeniem.

Należy podkreślić, że wymienione wyżej doraźne metody postępowania można stosować tylko w wypadku wystąpienia krótkotrwałych objawów biegunki, kiedy wiadomo, że powodem są niegroźne dla zdrowia zatrucia lub powikłania przy chorobach wirusowych lub leczeniu antybiotykowym. Usuwanie długo trwających objawów chorobowych biegunki może bowiem maskować rozwijającą się w organizmie poważniejszą chorobę i znacznie odwlec w czasie jej zdiagnozowanie. Również samodzielne, nieskuteczne leczenie biegunki długotrwałej jest niebezpieczne bez kontroli lekarskiej, ponieważ wypłukiwane z organizmu mikroelementy mogą powodować poważne zaburzenia elektrolitowe, skrajne niedożywienie i w konsekwencji doprowadzić do nieodwracalnych zaburzeń pracy wielu narządów wewnętrznych, a nawet do zgonu. Szczególnie niebezpieczna jest biegunka występująca u niemowląt i małych dzieci, u których bardzo szybko dochodzi do znacznego odwodnienia i zaburzenia równowagi elektrolitowej. Szacuje się, że biegunka jest drugą (po zapaleniu płuc) co do częstości przyczyną umieralności dzieci poniżej 5. roku życia. Ponadto – niezależnie od wieku – jeśli objawom biegunki towarzyszą: gorączka, silny ból brzucha, wymioty – zwłaszcza krwawe, bolesne parcie, odwodnienie i ogólne osłabienie – należy niezwłocznie udać się od lekarza.